Blogs, verhalen en foto's die verbinden....

wil je ook een verhaal, foto of gewoon iets delen over het afscheid en het gemis van jouw dier?

stuur dan een email naar: info@spiritforanimals.nl

Een voorbeeld hoe kinderen en pubers omgaan met het overlijden van hun dier.

Sunny en Luna waren 2 hamsters en een onderdeel van het gezin geworden.

Danielle en dochter Nikkie waren er heel gek mee. Het was voor Nikkie een ingrijpende gebeurtenis toen het bericht kwam dat Sunny niet meer beter zou worden en het beter was haar in te slapen.

Voor Nikkie, (13 jaar)  een heftige gebeurtenis. Haar eerste ervaring met de dood van haar dier. De moeder besloot een mooi doosje uit te zoeken samen met haar dochter en had een mooi plekje gevonden in de tuin van haar vriendin. Op dezelfde dag overleed echter ook hamster Luna. Luna kwam uit het nest van Sunny. De 2 hamsters zijn samen begraven naast elkaar. Dochter Nikkie heeft mooie steentjes gemaakt waarop hun namen staan beschreven. Zo is er altijd een plekje voor waar ze stil kunnen staan bij deze lieve kleine wezentjes. Heel belangrijk bij de rouwverwerking van dochter Nikkie.

Voorbeeld van een mooi afscheid..Buddy..

Buddy was een speciale kat. Toen mijn buurman waar ik goed bevriend mee raakte overleed, heb ik Buddy (zijn oogappel)

in huis genomen. Maar Buddy werd ziek.  Ze was pas 5 jaar en had al veel meegemaakt in haar korte leventje.

Na maandenlang gesleep naar dierenartsen en zelfs voor allerlei onderzoeken in België zag het er naar uit dat Buddy niet meer beter zou worden. Daarom had ik in de tussentijd al een gepast afscheid voor Buddy in gedachte. Dat gaf rust. Ik wist precies de plek waar Buddy 'opgebaard' zou worden thuis.

Op haar favoriete kussen met haar favoriete speeltje. Toen Buddy overleed, heeft ze een nachtje op haar kussen gelegen. Zo hadden onze andere dieren de gelegenheid om afscheid van haar te nemen. Dat hebben ze ook gedaan. Ontroerend & emotioneel. Maar ook  geruststellend dat al onze dieren in alle rust aan de nieuwe situatie konden wennen.​​​​​​​​​​​​

(foto: lieve Minnie ligt bij overleden Buddy om zo afscheid te nemen van haar beste maatje..)

 

foto onder: Nemo, een enorme lieve reus...

foto boven: afscheid lieve Gypsy

foto boven: begraafplaats waar Buddy is begraven.

 

 

 

Ieder afscheid is anders..

Dushi kwam bij mij als 2 dagen oude kitten. Met de 'hand' opgevoed en als snel groeide er een intense band. Ze mocht slechts 7 maanden oud worden. Dit verdriet was zo intens dat ik besloot een reading aan te vragen bij Monique. 

Op basis van een foto van Dushi ontving ik onderstaande uitkomst en het klopt volledig.

"Wat meteen binnenkomt bij Dushi is hoe pril ze eigenlijk nog was… zo jong nog, maar zó verbonden met jou. Vanaf dag twee heb jij haar gedragen, gevoed, warm gehouden. Dat is geen gewone band. Dat is moederenergie. Zij kende jouw handen nog vóórdat ze de wereld kende.

Ik voel bij haar geen zwaar of oud zieltje. Juist heel puur, licht, bijna kwetsbaar. Alsof haar ziel sterk was, maar haar lichaampje dat niet helemaal kon bijbenen. Ik krijg het gevoel dat haar lijfje gevoeliger was dan misschien zichtbaar was. Niet omdat jij iets gemist hebt, maar omdat sommige zieltjes gewoon fragieler komen.

Wat ze vooral laat voelen is dankbaarheid. Echt. Ze heeft alleen maar liefde gekend. Geen tekort, geen eenzaamheid. Jij was haar veilige basis. En dat maakt dat haar korte leven niet “zielig” voelt vanuit haar kant, maar compleet in liefde.

Ik voel ook dat jij moeite hebt met de verwerking omdat het zo oneerlijk voelt. Ze was pas zeven maanden… dat klopt niet in je hoofd. Maar voor haar ziel voelt het niet als “te kort”. Ze laat zien dat haar missie vooral was: liefde ontvangen en geven. En dat heeft ze gedaan.

Ze laat me ook haar oogjes zien. Die zachte maar toch alerte blik. Er zat iets eigenwijs in haar, iets zachts maar ook pittigs. Alsof ze soms precies wist wat ze wilde.

Wat belangrijk is: ik voel geen verwijt. Geen waarom. Geen boosheid. Alleen zachtheid naar jou. Alsof ze zegt: “Je hebt alles gedaan wat je kon.”

En ik krijg het gevoel dat ze soms nog dichtbij voelt, vooral als jij het moeilijk hebt. Niet zwaar aanwezig, maar als een warme gedachte die ineens opkomt.

Haar leven was kort in tijd, maar groot in liefde. Dat is wat ze me blijft herhalen.❤️"

 

Lieve Dushi....(foto onder)

Ook heb ik ter verwerking van het gemis/verlies van Dushi haar naam als tatoeage geplaatst. Missen doe ik haar nog steeds..het zal nog een plekje krijgen..(foto boven)

 

Spirit for Animals in de publiciteit....Hieronder in het kort in welke bladen/radio ik mijn verhaal mocht delen (inhoud is opvraagbaar)

Ieder afscheid is anders

Artikel in Margriet over afscheid moeten nemen van een dier

In een magazine uitgave van het Blad Berner Sennen mocht Spirit for Animals een verhaal schrijven over afscheid..

 

Tijdens een groots jubileum feest 12,5 jarig bestaan van Hondenschool Goes mocht Spirit for Animals met een kraam bij de ingang staan. Daarbij mocht ik tevens een lezing te geven ‘als jouw dier een engel wordt’.

Ondanks het moeilijke onderwerp ‘afscheid nemen van jouw dier’ was er voldoende belangstelling en zijn er mooie intense gesprekken geweest met eigenaren.

Het begin van zo’n gesprek komt langzaam op gang omdat niemand wil denken aan het idee zijn/haar dier kwijt te raken. Maar door juist in gesprek te gaan met deze eigenaren, kwamen er juist veel oprechte emoties los. Veel eigenaren waren zelfs opgelucht en vonden het fijn om over dit zware onderwerp te praten met gelijk gestemde.

Dat is precies wat Spirit for Animals wil: het bespreekbaar maken van afscheid & uitvaart van dieren.

We vroegen de eigenaren op te schrijven hoe zij een afscheid van hun dier hebben ervaren of hoe ze het gaan zien. Daar kwamen prachtige teksten uit.

 

Hieronder een aantal:

  • “mijn hond cremeren & met het hele gezin haar as uitstrooien op het strand daar waar wij altijd liepen”
  • “iedereen uitnodigen bij het afscheid. En dan in besloten kring naar zijn laatste rustplaats brengen”;
  • “Begraven in eigen tuin omringd door veel groen met een boeddha beeld erbij”
  • “Mijn lieve hond heb ik als tatoeage op mijn arm gezet: zo is hij er altijd bij”;
  • “Ik heb contact gezocht - via een medium - met mijn overleden dier om bevestigd te krijgen dat het goed gaat met hem”.

Wat een mooie intense reacties.